In maart verbleef ik twee weken in een klein bergdorpje in het Noorden van Portugal. Hier paste ik op drie onbekende honden, verbleef in een onbekend huis en reed in een stokoude, vreemde auto op onbekende wegen. Een oefening in vertrouwen, wist ik. Bewust opgezocht.
Muilkorven
Twee van de honden mochten niet loslopen in de tuin, vanwege onfortuinlijke gebeurtenissen met de kippen van de buren. In het bos moesten ze om die reden een muilkorf om. Tijdens de eerste wandeling ging de muilkorf van de grootste hond, Zena, al af. Tijdens volgende wandelingen liepen er een of twee van de honden weg, verdwaalden we en pakte een buurman plots een hond af.
Hellingproef
Boodschappen doen stelde ik zo lang mogelijk uit vanwege de hellingproef op de parkeerplaats die ik de eerste keer nog onder toeziend oog van de (onbekende) eigenaresse had gedaan. Een hellingproef van on-Nederlandse proporties in een auto die net iets anders was afgesteld dan de mijne. Op het dashboard verscheen overigens steeds de oproep ‘stop’!, omdat de remmen niet zouden werken. ‘Niets van aantrekken’, had ik meegekregen.
Bommetjes van liefde
Een grote oefening in vertrouwen, in God/het Universum, in mijzelf. De gehele dag. In vertrouwen dat het goed zou komen, of dat er zou gebeuren wat er moest gebeuren. Ik werd me ervan bewust dat bijna alles een kwestie van vertrouwen is: de volgende ademtocht, de nieuwe dag, de zon die schijnt, de nacht die valt, de bloesem in de lente, de boodschappen in de schappen, het water uit de kraan. Ik begon het steeds meer als een wonder te zien hoeveel er goed gaat. En zag ook steeds meer de humor in de uitdagingen. De honden waren werkelijk een pleister voor de ziel. Ja, ze luisterden niet altijd geweldig, maar ze waren wel bommetjes van liefde, die uiteindelijk steeds weer terugkeerden op het nest.
Laat maar komen
Op mijn laatste dag stond ik voor dag en dauw op om de honden nog een keer uit te laten. Daarna naar een specifieke parkeerplaats gereden op het vliegveld. Ook gelukt. Diezelfde ochtend zat ik voor het eerst van mijn leven in het vliegtuig zonder angstig te zijn. Laat maar komen, dacht ik. Ik heb er toch geen invloed op. En sindsdien koers ik meer en meer op vertrouwen en dat doet zo ontzettend goed. Ik merk dat hoe meer ik vertrouw hoe meer ik trouw ben aan mezelf. En dat geeft een partij kracht en vreugde!
Graag wens ik je toe waar jij behoefte aan hebt. Plus een mooie zomer natuurlijk!
Korine
PS: wil je schrijvend een kwaliteit verkennen die je wilt vergroten? Denk dan eens aan Pen&Pin of aan de Schrijfdag Licht. Want wat je aandacht geeft… dat groeit.